Het was lang geleden dat kinderarts Michaela Glöckler in Nederland was, maar ze bruist nog altijd van de energie en heldere gedachten en had een vol programma. In Ita deelt ze haar visie op wat deze tijd van ons vraagt.
‘Wat ieder ons in handen heeft: hoe gaan we met elkaar om? We voelen ons nu eenmaal het beste thuis in de ziel van de ander. We weten ons gezien en geliefd als mensen om ons heen laten merken ons te zien staan en ons liefhebben. Zo creëren we ons sociale weefsel. Dat weefsel behoudt alleen spankracht als er steeds weer oprecht contact is over en weer. Terwijl onze hersenen steeds vaker worden gepresenteerd als een wereld op zich waar we als mensen geen enkele invloed op zouden hebben. Maar het brein is juist bij uitstek een ‘relatie-orgaan’: het bouwt bruggen tussen onze zintuiglijke waarnemingen en de wereld buiten onszelf via ons denken, voelen en willen. Die bruggen hebben we dus actief en goed te onderhouden – daar zijn we zélf verantwoordelijk voor. Want er zijn best een paar social killers te noemen waarop we bedacht moeten zijn.’
